Wonen op de woeste gronden van Ommen

Als eerste woonsfeer in De Vlierlanden wordt De Vlierbrink gerealiseerd. Deze woonsfeer ligt in het noordwesten van het plangebied. Langzaam groeit het plan naar het zuidoosten.

Als eerste woonsfeer in De Vlierlanden wordt De Vlierbrink gerealiseerd. Deze woonsfeer ligt in het noordwesten van het plangebied. Langzaam groeit het plan naar het zuidoosten.

Het masterplan op papier

Naar aanleiding van de ontwerpsessies zijn tijdens de kavelateliers de woonwensen van de deelnemers omgezet naar een verkavelingsschets. Jeroen Goes, stedenbouwkundige, vertelt ons meer. “Vanaf dag één was het vooral belangrijk om een masterplan op papier te krijgen met de uitgangspunten voor het hele gebied van De Vlierlanden. Om dit te realiseren was het voor ons heel erg belangrijk om te sparren met de klankbordgroep. In deze groepen zaten verschillende instanties, maar ook inwoners en ondernemers uit de buurt.”

Naast de klankbordgroep zijn er diverse informatiebijeenkomsten georganiseerd waarin iedereen van alles mocht vinden over het groen in de wijk, het water en het wonen. “Hiermee is in z’n algemeenheid informatie opgehaald over de wensen van de deelnemers,” aldus Goes. “Al deze informatie hebben we laten landen in het masterplan dat voor ons de basis was voor de verdere ontwikkeling. Vanaf hier hebben we de eerste stap gemaakt naar de volgende fase en hebben we de vraag gesteld: willen jullie hier wonen? In deze fase zijn we ook gestart met de ontwerpateliers voor woonsfeer De Vlierbrink. De centrale vraag hier was: ‘hoe ziet de wijk eruit?’ Vervolgens is de vraag: ‘Hoe wil je wonen?’ beantwoord. Dit resulteerde in een eerste grove schets voor De Vlierbrink op basis van de wat deelnemers aan het ontwerpatelier hadden aangegeven. Na de ontwerpateliers bleef een groep mensen over die daadwerkelijke geïnteresseerd was. Met deze mensen zijn we nog concreter geworden en verder gegaan naar het kavelatelier.”

Tijdens het kavelatelier is ter plekke de verkaveling gemaakt op basis van de wensen van de deelnemers. Uiteindelijk konden de deelnemers tijdens het kavelatelier hun kavel uitkiezen. “Voor ons was het heel erg belangrijk om aan te geven dat we alles zouden doen binnen het mogelijke. Niet iedereen krijgt wat ze willen, maar alle wensen worden wel meegenomen. Vervolgens is gekeken of het technisch haalbaar is en of het geen probleem is voor anderen.” Op deze manier heeft Goes naar zijn weten een zo passend mogelijke verkavelingsschets uitgegeven: “Mensen werden verrast met de vrijheid die ze hadden om tijdens de ateliers dingen te roepen en vooral ook dat de dingen die zij aangaven ook daadwerkelijk op papier kwamen. Het kwam tot leven in 2D en 3D-plaatjes. Deze werkwijze werd erg gewaardeerd.”